سرو

عزیزدلم؛
زینب‌جان، سلام!
از عاشورای ۶۱ که دنیا...
بین ما جدایی انداخت...
همیشه دوست داشتم برای تو...
برای زائرانت...
کاری کنم!
محال بود چیزی بخواهی...
و من دریغ کنم!
که می‌دانی اگر جان هم می‌خواستی...
به اشارتی...
فدای‌ت می‌کردم!
اصلا آمده بودم دنیا...
تا نگذارم آب در دل تو...
و برادرم حسین تکان بخورد!
افسوس که نگذاشتند بمانم و...
تا دنیا دنیاست...
دورِ سَرِ شما و فرزندان‌تان بگردم!
اَلقَرَض...
این ناچیز...
تقدیم‌ت می‌شود...
برای آن‌که...
پاسبانِ حریم و مرقدت باشند!
برای آن‌که بدانی عباس...
همیشه کوچکِ شماست!
و بماند به‌یادگار...
برای آن‌که بدانی چقدر دوستت دارم!
برادر کوچکت؛عباس بن علی (ع)
---------------------------------
به بهانه رونمایی از ضریح جدید حضرت عقیله بانو زینب‌کبری(سلام‌الله‌علیها) هدیه‌ای از عتبه‌ی عباسیه